Menu strony

     Strona główna
     Mapa strony
     Kontakt
      wiktorzajkiewicz@post.pl

    Zwierzyna łowna

     Łoś
     Jeleń
     Tchórz
     Daniel
     Sarna
     Muflon
     Dzik
     Lis
     Borsuk
     Jenot
     Kuna
     Norka amerykańska
     Zając szarak
     Dziki królik
     Jarząbek
     Bażant
     Kuropatwa
     Czapla
     Słonka
     Łyska
     Dzika gęś
     Dziki gołąb

    Psy myśliwskie

     Beagle
     Terier
     Golden Retriever
     Jamnik
     Pies gończy
     Pointer
     Seter irlandzki
     Springer Spaniel
     Wyżeł niemiecki

    Potrawy z dziczyzny

     Potrawy z jelenia
     Potrawy z zająca
     Potrawy z ptactwa
     Potrawy z dzika

    Inne

     Głos myśliwego
     Łowiectwo
     Polowanie
     Broń myśliwska
     Rozwój psów myśliwskich
     Buty dla myśliwych
     Radiotelefony Hytera
     Fazy księżyca
     Ochrona zwierzyny
     Obwód łowiecki
     marcinromanski.com
     Strzelectwo myśliwskie
     Artykuły
     Astma Łódź
     Testy - pytania egz.
     Humor myśliwski
     Galeria

    Wartościowe strony

     Żeglarstwo - porady
     www.oponyuzywane.pl
     Opony ciężarowe - sklep



ŁOŚ

Łoś jest największą żyjącą w Polsce zwierzyną płową. Łoś-byk osiąga masę 250-350 kg, wysokość 180-210 cm, długość ciała 200-270 cm. Łoś-klempa osiąga masę 200-250 kg. Poroże byka jest w postaci tyk z długimi odnogami lub w kształcie łopat z krótszymi odnogami, zwanymi pasynkami. U nas częstrzą forma poroża są te pierwsze. Poroża łosia odrastaja z głowy na boki, a nie do góry jak u jelenia. Suknia łosia jest jednolicie ciemnobrązowa, wzdłuż grzbietu biegnie czasami pręga prawie czarna, nogi białe. Łeb ma wąski, długi, z dużą opadającą górna wargą. Pod łbem na szyi ma narośl tłuszczową z długim czarnym włosem, tzw. brodę. Ma krótki ogon, długości 10-15 cm. Rasice łosia są podłużne, lekko zaokrąglone. Raciczki pozostawiają ślad w czsie biegu lub chodu po miękkim podłożu. Łosie nie są płochliwe, chodzą wolnym, spokojnym krokiem, maja słaby wzrok i słuch, natomiast dobry węch.

Łoś zyje najchętniej w terenie podmokłym, zarośniętym drzewami i krzewami. Utrzymuje się również w lesie z dostępem do podmokłych łąk lub zbiorników wody. Mimo swej masy, z łatwością porusza się nawet po gruncie bagnistym, brodzi po mokradłach i dobrze pływa. Łosie żyją pojedynczo lub w małych, rodzinnych chmarach po kilka sztuk. Często taką chmarę tworzy klempa z łoszakami również ubiegłorocznymi. Byki tworzą osobna chmarę. W zimę łosie zwykle trzymają się swoich ostoi, ale na wiosnę i jesienią przemierzają nieraz duże odległości, szczególnie młode sztuki. takie wędrówki łosi-byków zdarzają się głownie w okresie bukowiska (rui).

Łoś żywi się młodymi pędami drzew i krzewów, korą z miękkich drzew, roślinami wodnymi, ziołami, a także zbożem. Lubianą przez łosie karmę stanowią gałęzie wierzby, dębu, klonu, brzozy, jarzębiny, jałowca i kruszyny, a także sosny; natomiast niezbyt chętnie jedzą gałęzie świerku, modrzewia i leszczyny.

Ruja (bukowisko) odbywa się we wrześniu i w pierwszej połowie października. W okresie rui przy byku jest zwykle jedna klempa. W tym czasie łosie-byki wydają głos zwany stękaniem. Klempa cieli się w maju lub w czerwcu, a więc po 8 miesiącach ciąży. Klempa rodzi zwykle 1 lub 2 łoszaki. Łoszaki w pierwszym okresie są wyjątkowo niezgrabne (bardzo długie nogi, krótki tułów i pokraczne ruchy) i nieporadne, ale po kilku tygodniach już dobrze sobie radzą i szybko rozwijają się fizycznie.

Polowanie: na łosie polowało się od września do końca grudnia. Obecnie łosie (byki, klempy i łoszaki) objęte są całoroczna ochroną. Na łosie polowało się głównie z podchodu. Tropy łosia są na ogół dobrze widoczne, dlatego mozliwe jest tropienie i podchodzenie łosi w ostroi. W okresie bukowiska łoś-byk zdradza głosem swoja obecność wieczorem i rano, a to daje okazję do ustalenia miejsca pobytu.