Menu strony

     Strona główna
     Mapa strony
     Kontakt
      wiktorzajkiewicz@post.pl

    Zwierzyna łowna

     Łoś
     Jeleń
     Tchórz
     Daniel
     Sarna
     Muflon
     Dzik
     Lis
     Borsuk
     Jenot
     Kuna
     Norka amerykańska
     Zając szarak
     Dziki królik
     Jarząbek
     Bażant
     Kuropatwa
     Czapla
     Słonka
     Łyska
     Dzika gęś
     Dziki gołąb

    Psy myśliwskie

     Beagle
     Terier
     Golden Retriever
     Jamnik
     Pies gończy
     Pointer
     Seter irlandzki
     Springer Spaniel
     Wyżeł niemiecki

    Potrawy z dziczyzny

     Potrawy z jelenia
     Potrawy z zająca
     Potrawy z ptactwa
     Potrawy z dzika

    Inne

     Łowiectwo
     Polowanie
     Broń myśliwska
     Fazy księżyca
     Ochrona zwierzyny
     Obwód łowiecki
     Pulmonolog Łódź
     Strzelectwo myśliwskie
     Artykuły
     Testy - pytania egz.
     Humor myśliwski
     Galeria

    Subskrypcja

    

    Wartościowe strony

     Żeglarstwo - porady
     Wino francuskie - sklep
     Kalkulator kredytowy



DZIKA GĘŚ

Wśród dzikich gęsi spotykanych u nas gniazdującą jest tylko gęś gęgawa, inne gatunki, jak gęś polna, mała (białoczółka mniejsza), białoczelna i bernikla, są tylko zalatującymi w czasie wiosennych i jesiennych przelotów.
Gęś g ę g a w a jest z budowy podobna do gęsi domowej. Upierzenie gęgawej jest ciemnopopielate z białymi paseczkami w poprzek pokryw skrzydeł, na grzbiecie nieco brązowawe. Pierś i podbrzusze jasnopopielate z ciemnymi plamami. Pióra przyogonowe z wierzchu i spodu białe, ogon biały z szarymi sterówkami w środku. Dziób cielisty lub żółto-pomarańczowy z białym paznokciem. Wiosła różowe.
Gęś p o l n a ma upierzenie w całości popielate, na skrzydłach jaśniej prążkowane. Dziób ciemny, od połowy żółtawy z ciemnym paznokciem.
Gęś m a ł a ma upierzenie brązowo-popielate. Nad dziobem na czole biała plama zachodząca aż nad oczy. Dziób różowy z białym paznokciem. Wiosła pomarańczowe.
Gęś b i a ł o c z e l n a jest upierzona podobnie jak gęś mała, różni się od niej tylko mniejszą plamą na czole (nie sięga do oczu).
Gęś b e r n i k l a o b r o ż n a jest upierzona zupełnie inaczej niż poprzednie gatunki. Głowa, szyja oraz pierś - czarne. Na szyi z obydwu boków białe plamy. Brzuch brązowawo-szary. Lotki czarno-brązowe. Kuper biały. Ogon czarny. Nogi brązowo-czarne.

Gęś gęgawa ma długość około 100 cm, rozpiętość skrzydeł około 140 cm. Długość dzioba - 5-7,5 cm. Masa gęsi około 3,5 kg, gąsiora około 4,5 kg. Pozostałe gatunki gęsi są wielkości zbliżonej do gęgawej z wyjątkiem gęsi małej, która jest znacznie od niej mniejsza.

Gęś żywi się wyłącznie pokarmem roślinnym: wodorostami, trawą, ziarnem zbóż, grochem, tatarką i oziminą zbóż. Gęsi żerują zarówno na polach, jak i na pobrzeżach wody lub kępach. W czasie pływania gęś w zasadzie nie żeruje.

Gęś buduje gniazdo na kępach traw, w szuwarach lub przybrzeżnych krzakach. Na wiosnę, w marcu - kwietniu, znosi 4-9 jaj białego, żółtawego lub zielonawego koloru, wielkości jaj gęsi domowej. Po 4 tygodniach wysiadywania wylęgają się młode, które krótko po wylęgu (po dwóch dniach) wychodzą same na wodę. Młode w ciągu dnia pozostają zawsze poza gniazdem i dopiero na noc ściągają do niego. Latać zaczynają po dwóch miesiącach. Gęsia rodzina żyje razem aż do wiosny następnego roku. Zdolność rozmnażania się osiąga gęś w trzecim roku życia. Gęś jest długowieczna; żyje nawet kilkadziesiąt lat.

Gęś g ę g a w a jest ptakiem przelotnym, u nas przebywa w marcu - kwietniu i w październiku - listopadzie, ale nad dużymi wodami niezamarzającymi jest ptakiem gniazdowym, przebywa cały rok (nad morzem). W czasie przelotów wiosennych i jesiennych można gęsi spotkać w całym kraju, gniazdują one jednak tylko w północnej i zachodniej części kraju oraz na śląsku. Pozostałe gatunki gęsi nie gniazdują u nas, są one tylko przelotne. Występują w okresie wiosennych (marzec - kwiecień) i jesiennych (październik - listopad) przelotów.
Gęsi przebywając na wodzie siedzą z daleka od brzegów, przeważnie na środku wody. Żyją rodzinami (stare i młode z ostatniego lęgu), w okresie lęgowym - parami, z tym jednak, że w wylęgu gąsior nie bierze udziału, ale towarzyszy samicy i pilnuje gniazda, po wylęgu zaś dołącza do rodziny i wspólnie z samicą wychowuje młode. W czasie odlotów gęsi gęgawe lecą rodzinami, nie łączą się ani w większe stada, ani z innymi gatunkami gęsi. Gęsi lecą przeważnie na wielkiej wysokości, jedynie w dni słotne i mgliste lecą niżej i wówczas myśliwy ma możność strzału do nich. W czerwcu gęś pierzy się (linieje). W tym okresie nie jest ona zdolna do lotu, dlatego przebywa najczęściej w szuwarach.
Po okresie wylęgu i odchowaniu młodych gęsi zaczynają wędrówki za żerem. Wtedy to dwa razy dziennie, rano o świcie i wieczorem, godzinę przed zachodem słońca, całe stada zlatują na pola zbóż, grochu lub tatarki. Gęsi żerujące na polu są bardzo ostrożne i czujne. Podejście ich na tym żerowisku jest bardzo trudne. Nocują na wodzie.

Polowanie
Polowanie na dzikie gęsi dozwolone jest od września do końca grudnia. Na gęsi poluje się w czasie jesiennych przelotów wieczornych i porannych, robiąc zasiadkę na trasach przelotów. Gęsi przelatują stale tymi samymi szlakami i o jednej porze. W polowaniu na gęsi stosowana jest także zasiadka na żerowiskach wodnych i polnych oraz podchód zwykły lub z krową na żerowisku. Polowanie na podryw z łódki oraz z naganką organizuje się podobnie jak na kaczki.